1. Ana Sayfa
  2. HAYATTAN KESİTLER
  3. Haram para 1 Lira olsa boğazında kalır..

Haram para 1 Lira olsa boğazında kalır..

Helal kadar değerli birşeyin olmadığı bir hikaye..

haram 1 lira

Haram para 1 Lira olsa boğazında kalır..

 

 

Ortaokulda öğle arası çarşıda gezerken yerde cüzdan bulmuştum içinde epey miktarda para da vardı, sahibinin kimliği vs de, şeytan dürtmüştü al parayı diye ama haram lokma yemedik elhamdülillah, sahibini bulurlar diye karakola götürdüm, uzun süre beklettiler beni,

Tabi o esnada derse filan da geç kaldım, zaten çocukluktan beri hep karakollardan polislerden korkmuşumdur iyice titremeye başlamıştım. Abi dedim benim dersim var okula gitmem lazım olmaz mı? Polis abi, cüzdanın sahibi bulunmuş bekle gelsin sen verirsin diye bekletiyoruz.

Neyse koskoca polis bekle diyor, emrine uymazsam hapse gireceğimi düşünüyorum o zamanlar, mecbur korka korka bekledim, yarım saat civarı sürdü gergin bekleyişim, sonunda abi geldi gel bakalım içeri dedi, dedim ızdırap bitti en azından hemen gireyim çıkayım da gideyim şuradan.

içeri girdiğim an sahne inanılmaz, kırklı yaşlarında pos bıyıklı kilolu bir amca amirin önündeki sandalyede oturmuş derin derin nefes alıyor, cüzdanını bulmuş olma sevinci yerine bir kızgınlık ifadesi var suratında

Sonra az önceki abi tekrar geldi üstümü aradı 1 t harçlığım vardı cebimde o gün için, o zamanlar büyük para benim için ama o 4 simit alınıyor o paraya.
Amirim 1 Lira çıktı sadece dedi, pos bıyıklı amca olsun ne kadar kurtarırsak kardır dedi aldı parayı elimden.

Ben iyice şok oldum tabi, abi o benim harçlığım demeye kalmadan sus hırsız diye bağırdı pos bıyıklı amca, sus paranın kalanı nerde söyle dedi. Ne parası ne oluyor derken küçük bir çocuğun korkuyla yapacağı şeyi yapıp ağlamaya başladım.

Bak bir de ağlıyor hırsıza bak üste çıkacak, korkum iyice zirveye ulaşmış ne diyeceğimi de bilmiyordum, konuşmaya da takatim yoktu. Susmayı tercih ettim, ne kadar tercih denebilirse…

1 saatten fazla olmuştu artık ızdorabım nerdeyse okul bitmek üzereydi servise de geç kalırsam 10 km köye yürümek zorunda kalabilirdim. Yalvar yakar çıkmak istedim, amir insaflıymış azıcık, bak almamış işte çocuk alsa niye getirsin buraya cüzdanı hem dedi, zorla ikna etti adamı.

Karakoldan çıkış anım var ki, sanki nezarette 70 yıl yatmış gibiydim, çıkar çıkmaz okula koştum, ders bitmek üzere tabi.

Müdür bey bir güzel geç kalma azarı attıktan sonra dinlemeden ceza verdi, sonra derse gönderdi, sınıfa girdim ama hâlâ ayaklarım titriyor, geçtim sırama oturdum, olay üzerine düşündüm epey süre, hâlbuki iyilik yaptım dedim niye böyle oldu ki…?

Bu olayın üstünden aradan biraz zaman geçti.
Yine bir öğle arası çarşıdayım, öğle namazını kıldım, cenaze var öğle namazını müteakip, babam kimin olursa olsun katıl cenazelere derdi.. Neyse kıldık namazı, bizim amir gördü beni uzaktan yanına çağırdı , görünce korktum kaçsam mı? dedim.
Artık polis görünce bacaklarım otomatik titremeye başlar olmuştu korkudan, neyse mecbur gittim yanına…
Abi, ben suçsuzdum dedim, sakin ol dedi, biliyorum zaten  Kimin cenazesi bu biliyor musun?
Senin cüzdanını bulduğun adamın cenazesi bu dedi.

Kahve içerken boğulup ölmüş. Kendisini uzun zamandır tanırım, ilçenin saygın kişilerindendi, ama birazcık aksi biriydi, sen onun cüzdanı bulduğunda cüzdanda eksik para çıktı.

O da senin aldığını düşündü, dediğim dedik biridir, kolay kolay ikna edilmez biridir de, o yüzden öyle davrandı o gün sana.
Vallahi ben almadım dedim.
Biliyorum dedi gülümseyerek.

Daha sonra hanımı arayıp söyledi, parayı ceketinde unutmuş evde, seni boşuna üzdük.
Uzaklara daldım o an, sinirlenmek yerine aklanmış bir suçlu gibi hissettim, masumdum ve öğrenilmişti bu..

Bir süre sessizlik oldu, sonra asker selamı verip uzaklaştım yanından, tam okula doğru yöneldim ki, muhtemelen cenaze yakınlarından iki kişinin sohbeti ilişti kulağıma:
“Vay be ölümlü dünya”
– Ecelin ne zaman geleceği bilinmiyor sorma;
“Koca denizde boğulmuyor da bir liralık kahveden boğulup ölüyor insan….”

Bir lira sözü kulağımda yankılanmaya başladı, kendi kendime sordum..

Acaba o kahvenin parası benim cebimden zorla alınan harçlığımla mı ödenecekti?

Ya Rabbi dedim, bir yetimin bir lira hakkını bile unutmayan Allah’ım, sen bizi haramdan koru.

Zalim olmaktan sana sığınırım. Ben zalim olmaktansa mazlum olmaya razıyım.

Yorum Yap

Yorum Yap